Nieuw bestand 1
gpx.studio

Startplaats MTB Ichtegem Torhout sporthal Ichtegem
Sporthal
Keibergstraat 30A
Ichtegem
Parking
Drankgelegenheid
Douche
Reinigen fiets
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Route start

Atelier en beeldentuin Irénée Duriez
De West-Vlaamse beeldhouwer Iréneé Duriez heeft in de loop van de jaren een indrukwekkende reeks werken voortgebracht. In zijn atelier en bijhorende, prachtig aangelegde beeldentuin kan je zijn beelden en tekeningen komen bewonderen. In de bovenruimte van zijn Open Atelier kan de bezoeker kennismaken met het werk en de werkwijze van de kunstenaar. En in de benedenruimte wordt een overzicht getoond van Duriez’ creaties. Extra informatie: -Educatief programma Contactgegevens: - Het open atelier en beeldentuin Duriez - Keibergstraat 6, 8480 Ichtegem - Tel: +32 51 58 90 27 - GSM: +32 471 23 77 56 - Web: www.ireneeduriez.be - De toontuin is open van 1 juli tot 31 augustus van 14.00 tot 18.00 uur Gesloten op di, woe en do Op zaterdagvoormiddag is de kunstenaar aanwezig
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Museum

De beschermde dorpskern van Bekegem
Het pittoreske laatgotische kerkje van Bekegem wordt omringd door een rij eeuwenoude leilinden, die het rijk van de doden netjes afbakenen van dat van de levenden. Het sobere interieur met de gesculpteerde houten plafonds en het volkse altaar brengt de bezoeker in de juiste stemming om de Laurentiusommegang rond de kerk af te leggen. Een informatiemapje begeleid je op deze tocht.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Erfgoed

Gemeentelijk groendomein Stationsput
In het domein de Stationsput in Eernegem is het puur genieten van de natuur. Het gemeentedomein is vrij toegankelijk voor alle bezoekers, en je kan er een kijkje nemen in de adembenemende poëzietuin. Verder worden ook heel wat begeleide wandeling georganiseerd. Kom en ontdek het zelf!
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Natuurgebied

Sint-Michielskerk
De Sint-Michielskerk in Ichtegem bewaart enkele pareltjes van pronkstukken. Je vindt er o.a. het Van Peterghemorgel uit 1767, en een hergebruikte communiebank. Deze kerk opent vaak met plezier zijn deuren voor bezoekers. Zo ben je er elke voormiddag welkom, behalve op maan-en zaterdag. Een bezoek is bovendien volledig gratis.
Contactgegevens:
- Sint-Michielskerk
- Markt 1, 8480 Ichtegem
- Web: www.ichtegem.be
- Openingsuren:
09.00-11.30uur (di, woe, do, vrij, zon)
gesloten (ma, za)
Kerk

Laurentiusommegang
Sint-Laurentius is de patroonheilige van het pittoreske dorpje Bekegem. Omdat de heilige traditioneel met vuur geassocieerd wordt, vormde hij dé inspiratiebron voor “Bekegem speelt met vuur”, het jaarlijkse feest in de gemeente. Dit wordt jaarlijks geopend met een eucharistieviering. Vervolgens is er een religieuze ommegang. Daarna verklaart een omroeper van op de historische roepsteen van de gemeente het feest voor geopend en maakt de burgemeester een vuur aan. Laat het feest maar losbarsten!
Gebeurtenis

Ichtegem
Ichtegem is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Ichtegem is een fusiegemeente en bestaat uit Ichtegem, Eernegem en Bekegem. De gemeente telt ruim 14.000 inwoners. Ichtegem is verbroederd met het Zwitserse Wassen.Ichtegem bestaat naast Ichtegem-centrum nog uit de deelgemeenten Eernegem en Bekegem. Eernegem is een grote deelgemeente en telt meer inwoners dan de hoofdgemeente. Bekegem is een kleiner landelijker dorp. De naam Ichtegem is van Germaanse oorsprong.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Brouwerij Strubbe
In 1830 verliet Carolus Strubbe Tielt om in Ichtegem zijn geluk te beproeven. Hij werd er prompt boer en brouwer. ’s Zomers werkte hij op het veld, ’s winters stond hij op de moutvloer en aan de roerkuip. Vandaag, zeven generaties later, staan de Strubbes nog altijd stevig aan het roer van hun brouwerij. Maar liefst 14 bieren zagen hier het licht. Van het zachte witbier Vlaskop over het amberkleurige hoge gistingsbier Dikke Mathilde tot en met Wittoen, gearomatiseerd met gruut, de middeleeuwse voorloper van hoppe. Uiteraard bleek Ichtegem al snel te klein. Vandaag kun je ook een Strubbetelg nuttigen in Japan, Amerika of zelfs Rusland. Bier dat smaakt naar succes dus! Op aanvraag zijn ook begeleide bezoeken doorheen de brouwerij mogelijk.
Eet en drinkgelegenheid

Dorpswoning
Vrijstaand burgerhuis uit het eerste kwart van de 20ste eeuw. Dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (rode mechanische pannen). Getoogde muuropeningen onder strek, het rechthoekige venster links onder betonnen latei met gestileerde motieven is wellicht oorspronkelijk en wijst mogelijk op een vroegere winkelfunctie. Bewaard houtwerk met T-indeling.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Huis

Begraafplaats
Begraafplaats, na de Tweede Wereldoorlog ingericht op het zogenaamde "Haringbos", een laag gelegen weide die ooit zou zijn verkocht voor een haring.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Dorpswoning
Vrijstaand dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (grijze pannen) gevat tussen twee puntgevels met aflijnend rondboogfries. In 1907 gebouwd door onderwijzer Henri Vandekerckhove, de latere burgemeester.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Huis

Hoekpand
Hoekpand bij de smalle Klokkenluidersstraat. Breedhuis met dubbelhuisopstand van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (blauw geglazuurde pannen). Volgens het kadaster werd het hoofdvolume gebouwd in 1899 in opdracht van Rosalia Sys, dochter van brouwer Lodewijk Sys (zie Engesltraat nr. 103). Volgens het kadaster wordt het hoofdvolume uitgebreid in 1935.
Huis

Parochiekerk Sint-Michiel
Sint-Michielskerk met koor naar de westzijde. De kerk wordt aan de oostzijde gemarkeerd door een *romaanse toren en het vroegere romaanse koor (nu in gebruik als oostportaal) en transept. Deze oorspronkelijke romaanse delen (onderste deel toren, koor en transept) zijn beschermd als monument bij K.B. van 19/04/1937. Het bovenste deel van de toren en de spits zijn bijkomend beschermd als monument bij M.B. van 04/07/1996 (kaderend in de restauratie van de toren). De rest van de kerk is opgevat in een erg sobere neogotiek en dateert van 1844. Het kerkhof rondom de kerk is opgeruimd circa 1960, plantsoen rondom de kerk met onder meer es en esdoorn.
Kerk

Dorpswoning
Dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder pannen zadeldak. Volgens het kadaster gebouwd in 1908 door werkman Oscar Lammens uit Ichtegem. De woning wordt uitgebreid in 1936 en opgesplitst. Bepleisterde en beschilderde lijstgevel opengewerkt met segmentboogvormige vensteropeningen, op de begane grond met geblokte ontlastingsboog. De gevel wordt horizontaal belijnd door plint van pseudo-bossage en brede fries met verticale lijnen onder een behouden goot op houten modillons.

Dorpswoningen
Samenstel van burgerhuizen uit het laatste kwart van de 19de eeuw of het begin van de 20ste eeuw. Rode baksteenbouw van twee bouwlagen onder zadeldak (rode mechanische pannen), aflijnende gootlijst op klossen bewaard bij nr. 51. Vrijstaande linker zijgevel met rondboogvenster onder druiplijst. Getoogde muuropeningen onder strek, houtwerk met T-indeling bewaard of vernieuwd naar oud model, bij nr. 51 bewaarde paneeldeur.

Hoeve Hof te Lande
Hoeve zogenaamd "HOF TE LANDE" zie houten naambord. Losstaande bestanddelen L-vormig rondom het nog deels begraasde erf opgesteld. Ten oosten van het huis, poel. Groene omgeving met onder meer treurwilg. Ten westen en ten zuiden van het erf recente loodsen.
Hoeve

Boerenarbeiderswoning
Rechts vrijstaand boeren(arbeiders)huis, oorspronkelijk mogelijk een eenheid vormend met Moerdijkstraat 23 B (pand met nieuw parement). Blijkens het kadaster in 1869 gebouwd door Louis Debou-Saelens, herbergier uit Ichtegem (mogelijk herbergfunctie, zie ook puilijst). In 1877 wordt het huis door dezelfde herbergier vergroot. In 1873 (mutatie 1878) bouwt de herbergier een achterliggende zwingelarij. In 1896 wordt het huis nogmaals uitgebreid aan de westzijde. In 1903: vergroting en splitsing van het huis in woonhuis en magazijn; de zwingelarij wordt omgebouwd tot landgebouw; bouw van haakse achterliggende volumes.

Diephuis van twee traveeën en twee bouwlagen onder pannen zadeldak. Vermoedelijk in de jaren 1920 te dateren. Donkerrode baksteenbouw in combinatie met cimorné voor de plint. De gevel is opengewerkt met segmentbogige muuropeningen (vernieuwd houtwerk). De geveltop is voorzien van een houten windbord en een smeedijzeren windvaan.

Modernistische winkelhuis
Halfvrijstaande modernistische woning uit de jaren 1930. Rode baksteenbouw met gevelparement van gele baksteen. De begane grond is voorzien van een winkelpui, benadrukt door oranje gevlekte tegels, zwarte doorgetrokken dieperliggende voegen en een omkadering van de winkelpui met zwarte tegels. Erboven betonnen luifel met rechthoekige en ronde lichtopeningen voorzien van onder meer gekleurd glas. De bovenbouw wordt afgelijnd door een witbeschilderde betonnen balk. De gevel is opengewerkt met rechthoekige muuropeningen en voorzien van een bijna gevelbrede dakkapel.

Winkelpand
Voormalig winkelpand. Breedhuis met enkelhuisopstand van drie/vier traveeën onder zadeldak (blauwe geglazuurde pannen). Volgens het kadaster gebouwd in 1934 door timmerman Jozef Muylle-Debouw uit Ichtegem.

Winkelpand
Voormalig winkelpand uit de jaren 1930. Thans woonhuis. Volgens opschrift "STAELENS". Breedhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (zwart geglazuurde mechanische pannen). Lijstgevel met oranjerood bakstenen gevelparement in combinatie met cimorné voor de belijnende banden ter hoogte van de bovendorpels. De gevel is opengewerkt met rechthoekige muuropeningen voorzien van houtwerk met typerende geometrische roedeverdeling in de bovenlichten.

Hoeve
Hoeve met oude kern, de schuur is als dusdanig reeds aangeduid op het primitief kadasterplan (circa 1835). In de schuur restant van houtbouw, oorspronkelijk met houten beplanking. Grotendeels verhard erf.

Winkelpand
Voormalig winkelpand uit de jaren 1930. Thans woonhuis. Samenstel van twee diephuizen van respectievelijk één en drie traveeën. Bakstenen puntgevels voorzien van een bezetting met cimorné. Rechts meer uitgewerkte puntgevel met trapstukken. De gevels worden horizontaal belijnd door banden, onder meer doorlopend op de verdieping over de penanten. Behouden winkelpui met brede witte puibalk en bezet met zwarte tegeltjes. Bij de linker puntgevel op de verdieping een massieve erkeruitbouw met afgeronde hoeken.

Vrije Knechtenschool
Voormalige "Vrije Knechtenschool", later omgebouwd tot melkerij. Ingeplant op een perceel doorlopend tot aan de Keibergstraat (zie Engelstraat nr. 76b).
POI

Achterin gelegen kleine site met omringende tuin, op een lichte verhevenheid. Op de site is als dusdanig reeds een gebouw aangegeven op de Atlas der Buurtwegen (circa 1841).

Kasseiweg
Kasseiweg op de noordelijke flank van het "Plateau van Wijnendale". Beschermd als monument bij M.B. van 30/05/2005. Wegdek in halftonronde vorm voor waterafloop. Het gebied maakt deel uit van de "Utfanc", een uitgestrekte 'woestenij' tussen Brugge en Beerst (Diksmuide), geleidelijke ontginning in 12de-13de eeuw, waarbij veldtoponiemen ontstaan. De Lookhuisstraat lijkt een verbinding te zijn tussen de Ichtegemse hoofdstraat (de huidige Engelstraat) en het "Wijnendale veld" (verbinding tussen kernen de "Engel" en "Veld"). In de vroege 14de eeuw inplanting van een groot leenhof het "Groot Loochuus", gelinkt aan een familie van lagere adel. Ook Loochuusdreve en -meersen. Deze heerlijkheid is mogelijk een ontginningsstichting uit de 12de, 13de eeuw. Het tracé is als dusdanig reeds aangeduid op de Grote Kaart van het Brugse Vrije door Pieter Pourbus (1561-1571), gekopieerd door Pieter Claeissens in 1601: hier wordt het belang van de verbinding met Wijnendaleveld en -kapel duidelijk, het "Groot Loochuys" is aangeduid als een complex van twee grotere gebouwen. Deze hoeve is op vandaag niet bewaard. De Ferrariskaart is te weinig gedetailleerd, het wegennet in deze hoek van Ichtegem is foutief weergegeven.
POI

Ode aan de Vlaamsche Leeuwen'
Ook Ichtegem telt ‘zijn’ Flandriens: Richard Depoorter en Jules Vanhevel (winnaar Ronde van Vlaanderen 1920). Het beeldhouwwerk ‘ Ode aan de Vlaamsche leeuwen’ herinnert aan het rijke wielerverleden. Ichtegem is ook de aankomstplaats van de Omloop der Vlaamse Ardennen. Sinds 2003 is die omloop de slotkoers van de Driedaagse van West-Vlaanderen. Op de foto zie je Jules Vanhevel, winnaar van de Ronde van Vlaanderen in 1920. Foto: Collectie WieMu Roeselare.
Monument

Wielercafé De Hert
Café De Hert is een rasechte wielerkroeg. Alles staat in het teken van de koers, de muren hangen vol met foto’s, bekers, drinkbussen, ... Oude foto’s van de Ronde van Frankrijk zorgen voor een nostalgische sfeer. Maar het is ook het supporterslokaal van jong wielergeweld, van Kenny Constant, eerstejaars belofte in 2012. Misschien is dit wel de ideale plek voor een kleine schuimende bevoorrading?!
Cafe

Atelier Poppenmaker Claudine Roelens
In het wereldje van poppen maken is Claudine Roelens ondertussen al wereldberoemd. Al sinds 1999 wordt in haar kunstatelier decoratie poppen en sculpturen geboetseerd. Zin om je eigen pop te creëren? Dat kan dankzij de cursussen en workshops. Neem alvast een kijkje op de website voor meer info. Ook de atelier en galerie kunnen bezocht worden na afspraak.
Kunstplaats

Keiberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_5_e
Lengte : 0.97 km
Stijging : 18 m
Gemiddelde hellingsgraad : 2 m / 100 m - 1.73 %
Maximale hellingsgraad : 3.86 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Kasteel Wijnendale
Op luttele kilometers van de Torhoutse binnenstad vind je het Kasteel Wijnendale. Het kasteel is niet toegankelijk voor het publiek.
Natuurgebied

Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale
De Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale is al sinds de 15de eeuw een bedevaartsoord en gedachteniskapel voor de familie Matthieu. Er bestaan verschillende legendes rond het ontstaan van de kapel. Maar één ding is zeker, de kapel is omringd door cultuurschatten. Het staat vlak naast het Kasteel van Wijnendale. Een middagje vrij maken om te vertoeven in het charmante dorpje Wijnendale, is dan ook een must!
Kapel

Museum Irénée Duriez
Irénée Duriez is een van die kunstenaars die graag toont waar hij mee bezig is. Zo kom je er snel achter dat brons zijn bouwstof is en elk levend model zijn creativiteit stimuleert. Met zijn bronzen figuren, een ode aan de jonge vrouw, wil hij bovendien perfectie weergeven, met respect voor de lichaamsvorm van zijn model. Expositiehal In de expositiehal vind je de recentste beelden en tekeningen van Irénée. Veel aandacht gaat hierbij uit naar het werk van de laatste vijftien jaar. Beeldentuin In de door tuinarchitect Wim Meyns aangelegde romantische landschapstuin staan een dertigtal grote bronzen beelden in een natuurlijke parkomgeving. De sculpturen komen ten volle tot hun recht in de speciaal hiertoe aangelegde beeldentuin. Museumkelder De museumbezoeker maakt hier kennis met de jonge Irénée, een beginnend kunstenaar op zoek naar een eigen identiteit en een eigen uitdrukkingsvorm. Het museum is doorspekt met heel wat biografische gegevens en wordt geïllustreerd met meer dan 110 sculpturen en een 30-tal tekeningen. Tekenatelier In de bovenruimte bevindt zich het tekenatelier van de kunstenaar. Een doorlopende videomontage maakt de bezoeker wegwijs in de totstandkoming van het typische bronzen naakt van Duriez. In het atelier wordt een beeld geschetst van de ontwikkeling die de kunstenaar doormaakte in de periode 2000 tot 2010. Naast een 70-tal bronzen beelden, die in deze periode steeds slanker en geraffineerder worden, vallen hier ook de vele tekeningen op, een kunstvorm waarin de artiest zich in deze periode heeft geperfectioneerd.
Museum

Boerenarbeiderswoning
Lage boerenarbeiderswoning van drie traveeën onder pannen zadeldak gevat tussen aandaken bestaande uit twee puntgevels afgewerkt met muurvlechtingen. Volgens het kadaster wordt de woning gebouwd in 1865. Latere verbouwingen onder meer in 1907 verplaatsen van de ingang in de aanbouw en plaatsen van bijna gevelbrede dakkapellen. Oorspronkelijk een dubbelhuis. Verankerde roodbakstenen lijstgevel met witbeschilderde bakstenen voorgevel. Opengewerkt met rechthoekige beluikte muuropeningen voorzien van ramen met kruisindeling en kleine roedeverdeling in de bovenlichten.

Boerenarbeiderswoning
Vrijstaand boerenarbeidershuis uit het einde van de 19de eeuw of het eerste kwart van de 20ste eeuw, gelegen op spie met de Zuster Clarastraat. Baksteenbouw onder zadeldak (rode mechanische pannen), aanbouwen onder lessenaarsdak. Achtergevel aan zijde van de Zuster Clarastraat, hier tuintje met klein nutsgebouwtje onder pannen zadeldak (mogelijk voormalig bakhuis). Gecementeerd parement met schijnvoegen, in de voorgevel plint in breuksteenimitatie. Getoogde muuropeningen, deels in een geriemde omlijsting (vernieuwd houtwerk), bewaarde luikduimen. Geïncorporeerde stalling nu omgebouwd tot garage (achterzijde).

Boerenarbeiderswoning met dubbelhuisopstand van vier traveeën en met geïntegreerde stalvleugel van twee traveeën. Laag volume onder pannen zadeldak.

Hoekpand
Hoekpand uit het einde van de 19de eeuw of het eerste kwart van de 20ste eeuw. Rode baksteenbouw onder pannen zadeldak. Afgeschuinde hoektravee met deur, oplopend in dakvenster als tuitgeveltje. Getoogde muuropeningen onder strek, in de linker zijgevel kelderraampje en opkamervenstertje. Deels bewaard houtwerk, onder meer schuifvensters.

Hoeve met losse bestanddelen
Hoeve met oude schaapskooi. Losstaande bestanddelen rondom een ruim rechthoekig, deels begraasd erf. Oude lindes markeren de oorspronkelijke erftoegang (nieuwe toegang rechts van de lindes). Het erfperceel en het perceel ten oosten van het boerenhuis is omhaagd door een gemengde haag (meidoorn, hulst en beuk). Recente loodsen rond de hoeve. Een 19de-eeuwse schuur in houtbouw ten noorden van het erf is recent ingestort.
Hoeve

Domein Dekeyser
Voormalige notariswoning "Dekeyser", beeldbepalend vrijstaand neoclassicistisch herenhuis met naastgelegen koetshuis, volgens het kadaster gebouwd circa 1867. Samen met het omliggend park beschermd als dorpsgezicht bij M.B. van 18/10/1995. De woning en het koetshuis zijn beschermd als monument bij M.B van 19/4/1999. Volgens het kadaster worden beide gebouwen opgetrokken in opdracht van notaris Theodorus Turtelboom (Toortelboom) in 1867, in 1988 aangekocht door de gemeente. Gerestaureerd in 2002-2004 en thans zijn het hoofdvolume en het bijgebouw in gebruik als administratief centrum van het OCMW.
POI

Vrijstaande boerenarbeiderswoning, gedateerd "1877" door middel van baksteen in de rechter zijgevel. Het kadaster maakt melding in 1881 van een totale heropbouw van de huizen. In 1903 volgt een samenvoeging van twee volumes.

Herberg De Reiger
Vrijstaande voormalige herberg "De Reiger", gedateerd door middel van jaarankers "1772". Op de kaart van Ferraris (1770-1778) aangeduid met de naam "cabaret en guittet". Weergave van een rechthoekig volume ingeplant op een hoekperceel bij de huidige Keibergstraat. In de Atlas der Buurtwegen (circa 1841) aangeduid met de naam "cabaret den Reiger". Oorspronkelijke locatie van een graanwindmolen eigendom van Melchior Decock en gebruikt door Joannes Decock.
Historisch gebouw

Interbellumwoning
Interbellumwoning uit de jaren 1930. Voortuin voorzien van smeedijzeren afsluiting geplaatst op een laag bakstenen muurtje. Hekken met typerende geometrische motieven.

Herberg A la Belle Vue
De voormalige herberg “A la Belle Vue” werd in 1888 gebouwd door kasteelheer Matthieu de Wynendaele van het kasteel van Wijnendale. De vrijstaande herberg is beeldbepalend gelegen op de hoek van de Oostendestraat en de Wijnendale-Stationsstraat. De beeldbepalendheid resulteert uit de inplanting op een perceel met scherpe straathoek en de volume-opbouw. Aan de Oostendestraat wordt aan de oostzijde de blik getrokken op de herberg met luifel, als pendant van de "Wijnendalepoort" van het gelijknamige kasteeldomein. De zuidelijke zijgevel van de herberg, in een scherpe hoek op de voorgevel geplaatst, begeleidt ook de zichtas op de poort vanuit de Wijnendale-Stationsstraat.
Historisch gebouw

Villa
Breestraat nr. 7. Eengezinswoning van 1977, naar ontwerp van architect René Meulemeester (Torhout). Gesloten volumewerking met aan de straatzijde laag balkvormig volume onder plat dak, met onder meer garage. Hierboven steken de gesloten dakvlakken van de woonvertrekken (lessenaarsdaken met leien) uit, centraal het hoofddak en links opeenvolgende lagere daken. Typisch voor de jaren 1970 is voorts het gebruik van 'wildgebakken baksteen'. Bijhorende tuinaanleg: voortuin met beukenhaag, achtergelegen tuin met hoge bomen onder meer populieren en wilgen. STADSARCHIEF TORHOUT, Modern archief, bouwaanvragen, nr. 5274.
Herenwoonst

Achterin gelegen (boeren)arbeidershuis uit het laatste kwart van de 19de eeuw of het begin van de 20ste eeuw, voorliggende tuin met plantsoen. Witbeschilderde baksteenbouw onder zadeldak (rode Vlaamse pannen). Gepekte plint. Getoogde of rechthoekige muuropeningen. Bewaard witbeschilderd houtwerk met T-indeling en grote roedeverdeling, luiken.

Hoekhuis
Hoekpand en voormalige slagerij daterend uit het interbellum. Gele baksteenbouw van twee traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (blauwe mechanische pannen), aflijnende gootlijst. Grijsbeschilderde gecementeerde plint. Rechthoekige muuropeningen onder doorgetrokken lateien met cimorné. Verdiepte afgeschuinde hoektravee, sierbaksteen in streks metselwerk. Bewaarde beglaasde deur met grille, voorts vernieuwd houtwerk.

Burgerhuis
Halfvrijstaand breedhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder pannen schilddak, vermoedelijk daterend uit het laatste kwart van de 19de eeuw. Voortuin aan de straat afgesloten met een gietijzeren hekwerk geplaatst op een laag bakstenen muurtje, grijsbeschilderd.
Herenhuis

Vrijstaand huis, daterend uit de jaren 1920-1930. Omliggende tuin: ijzeren hekken en poort tussen bakstenen gecementeerde pijlers met imitatievoegen. Enkelhuis van twee bouwlagen onder zadeldak (blauwe mechanische pannen). Getoogde muuropeningen onder strek. Bewaarde paneeldeur met rechts bowwindow met bewaard schuifraam.

Achterin gelegen boerenarbeidershuis uit het einde van de 19de eeuw of het begin van de 20ste eeuw (als dusdanig nog niet aangeduid op de Atlas der Buurtwegen van circa 1841). Voortuintje. Baksteenbouw onder zadeldak (rode Vlaamse pannen), links geïncorporeerd stalletje. Het huisgedeelte is gecementeerd met schijnvoegen en grijsbeschilderd, het stalletje in grijsbeschilderde baksteen. Rechthoekige muuropeningen, beluikte bolkozijnen (houtwerk niet zichtbaar tijdens het veldwerk).

Ichtegem
In het centum van Ichtegem staat een fraai beeld van Patrick Steen. Een hommage aan de inwoners en Flandriens Jules van Hevel en Richard Depoorter. Hier passeert ook de Utfancroute.
Auteur: RouteYou Route Generator
Monument

Karel Van Wijnendaele
Karel Van Wijnendaele was een echte duizendpoot. Hij was journalist, maar ook auteur, ploegleider, wedstrijdorganisator en manager. En bovenal: hij heeft zwaar zijn stempel gedrukt op de Belgische wielergeschiedenis. In 1913 wordt Van Wijnendaele hoofdredacteur van de fonkelnieuwe krant ‘Sportwereld’. Om de verkoop van de krant te promoten organiseert Karel (ook ‘Koarle’ genoemd) op 25 mei 1913 de allereerste Ronde van Vlaanderen en besmet op die manier Vlaanderen met het wielervirus. Op de foto zie je Karel Van Wijnendaele, alias Mac Bolle, die poseert te midden van zijn Flandriens. Foto: Collectie WieMu Roeselare.
Gebeurtenis

Wijnendalebos
Het Wijnendalebos was in het middeleeuwse Vlaanderen deel van een groot bosareaal dat zich uitstrekte van Ieper tot Wijnendale en van Roeselare tot Diksmuide. Dit bos zou wellicht een grootte van 4000 ha gehad hebben. Van het oorspronkelijke Bos van Houthulst rest nu nog het stuk Wijnendalebos van ongeveer 280 ha nabij Ichtegem en Torhout, en verder 352 ha Vrijbos op grondgebied van Houthulst. Het Wijnendalebos ligt grotendeels op het grondgebied van Ichtegem en deels op dat van Torhout. In het noordoosten is het door een strook landbouwgrond afgescheiden van het 'Keunebos'. Het Keunebos sluit aan bij het ommuurde park van het Kasteel van Wijnendale. Het bosgebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Bossen, heiden en valleigebieden van Zandig Vlaanderen: westelijk deel' .
Auteur: Wikipedia
Bos

Stadhuis Roeselare
Aan de zuidkant van de Grote Markt zie je het stadhuis. Het oudste gedeelte, dat dateert van de periode 1769 en 1771, werd ontworpen door architect Hendrik Bultinck uit Brugge in Lodewijk XV-stijl. Het galante torentje werd ontworpen door de Roeselarenaar Jacob Caytan. Op het fronton in de puntgevel prijkt het wapenschild van de mecenas Karel Theodor van Neuburg, heer van Roeselare. Het gebouw werd ernstig beschadigd op het einde van WO I. Om het plaatsgebrek op te lossen trok stadsarchitect René Doom in 1924-1925 het ‘nieuwe stadhuis’ op waarbij hij zich inspireerde op de vroegere stadshal.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Stadhuis

Militair kerkhof
Op 19 oktober 1914 was Hooglede ingenomen door de Duitse militairen. Het gebied werd al snel een etappegebied. Hooglede werd voor de vele Duitse soldaten dan ook een laatste rustplaats. De begraafplaats in de Beverenstraat ontstond in 1917 toen de begraafplaats van Hooglede niet meer volstond voor het toegenomen aantal doden. Er ontstonden zo nieuwe begraafplaatsen, waaronder "Ehrenfriedhof Hooglede Ost" langs de Beverenstraat. Na de bevrijding door de Fransen zijn op het grondgebied Hooglede ongeveer 4100 Duitse militairen begraven.
Auteur: molenaar
Begraafplaats

Duitse Militaire Begraafplaats
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. Ook de Duitse begraafplaats in Hooglede ondergaat een aantal aanpassingen naar aanloop van 2014-2018. In een nieuw onthaalpaviljoen zal je meer uitleg kunnen vinden over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WO I sites in Hooglede. Contactgegevens: - Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede - Beverenstraat 78, 8830 Hooglede - Web: www.hooglede.be - Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk.
Oorlog

St. Michielskerk
In 1488 wordt de kerk, toegewijd aan de aartsengel Michaël, vernield door Maximiliaan van Oostenrijk. Tussen 1497 en 1504 wordt ze heropgebouwd in laatgotische stijl.De kerk heeft drie beuken en een stoere westertoren met scherpe spits. Een hevige storm knakt in 1735 de torenpunt af. Tussen 1742 en 1757 krijgt de toren dan de huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hij is daarmee van 91 meter op 65 meter teruggebracht. Na meer dan 150 jaar afwezigheid kwam in 1998 het graf van Jan van Kleef en Johanna van Lichtervelde terug naar de kerk. Extra informatie: -Groepsrondleiding
Erfgoed

Kasteel van Wijnendale
Het kasteel van Wijnendale is een waterburcht, gelegen in de bosrijke omgeving van het Wijnendalebos in het West-Vlaamse Houtland en het Brugse Ommeland, op 3 km van de stad Torhout. Het huidige kasteel is grotendeels een 19e-eeuwse reconstructie. Een deel van de noordelijke vleugel is 15e-eeuws. De oudste vleugel van het kasteel wordt bewoond door de eigenaren, de andere vleugel is als toeristisch museum publiek toegankelijk.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Station Roeselare
Vanaf 1917 kwam Roeselare voortdurend onder vuur te liggen van de geallieerden.. Het merendeel van de burgers trok per trein het binnenland in. Roeselare onder vuur In 1917 begonnen de geallieerden met de Derde Slag om Ieper een nieuw offensief. Roeselare werd bijna volledig vernield en er vielen erg veel burgerslachtoffers. Het Duitse militaire bestuur besliste daarom de burgerbevolking te evacueren uit grote delen van de stad. Aanvallen op het station Het station van Roeselare was een belangrijk verkeersknooppunt voor het Duitse 4de leger en vormde daarom een van de voornaamste doelwitten voor de geallieerde bombardementen. De hele buurt van het station werd grondig verwoest. Evacuatie van de stad Vanaf augustus 1917 kregen de eerste Roeselaarse burgers, vooral uit de westelijke wijken die het dichtst bij het front lagen, het bevel om te vertrekken. Op 18 augustus vertrok een eerste trein met een duizendtal vrijwillige vluchtelingen. De wagons werden volgeladen met mensen met hun huisraad, beddengoed en zelfs naaimachines. In december 1917 vertrokken de laatste vluchtelingentreinen. De stad was bijna leeg. Roeselare was nu een stad vol ruïnes, die geteisterd werd door plunderingen door Duitse militairen en sommige achtergebleven burgers.
Auteur: Toerisme Roeselare
Treinstation

Het kleine Seminarie
Het Kleine Seminarium, een van de oudste leerplaatsen in België, opende in 1806 zijn deuren op deze plek. Tijdens de oorlog werden de gebouwen gebruikt als een Duits veldhospitaal. Het Kleine Seminarium krijgt een andere functie Niet lang na de geplande start van het schooljaar werden de gebouwen overgenomen als tijdelijke accommodatie voor soldaten. Aanvankelijk was dit voor geallieerde soldaten, maar de schoolgebouwen werden al snel een Duits veldhospitaal. De oorlog maakt onderwijs moeilijk Het Kleine Seminarium was niet de enige plaats die door de Duitse bezetters werd gebruikt. Alle abdijen en kloosters in Roeselare werden requisitie genomen, evenals het ziekenhuis. Ook de talrijke andere scholen in de stad werden requisitie genomen.
Auteur: Toerisme Roeselare
Seminarie

B&B De Levensgenieter
Moderne, karaktervolle Bed - Breakfast met gezellige kamers en landelijk uitzicht. Gelegen nabij het centrum van Torhout, op een boogscheut van diverse fiets- en wandelpaden. U geniet van alle comfort op een klein half uurtje van Brugge, de Kust en de Westhoek. De ideale uitvalsbasis. Faciliteiten: terras/balkon, kinderbed beschikbaar, internet, huisdieren toegelaten, eigen tuin, speelruimte/speeltuin, fietsen ter beschikking. Contactgegevens: - De Levensgenieter - Kortemarkstraat 204, 8820 Torhout - Tel: +32 50 21 64 67 - GSM: +32 478 96 90 37 - E-Mail: vandenbussche.pieter@gmail.com - Web: www.guesthouse-delevensgenieter.be Richtprijzen: - persoon/nacht (2 personen) + ontbijt: 32 euro - persoon/nacht (single) + ontbijt: 50 euro
Hotel

Koers
Koers, Museum van de Wielersport, brengt het wervelende verhaal van de (Belgische) fiets- en wielergeschiedenis. Historische en hedendaagse (koers)fietsen, truien en trofeeën, beeldfragmenten en wielerplaatjes,… bieden een fascinerende kijk op dit stuk Vlaamse volkscultuur. Momenteel is Koers dicht voor een complete renovatie, maar organiseert het andere publieksactiviteiten Hou zeker de website www.wielermuseum.be, in de gaten voor het up-to-date nieuws! Op 9 september 2018 heropent Koers de deuren op het adres Polenplein 15, 8800 Roeselare.
Museum

Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8.200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. In het nieuw onthaalpaviljoen vind je meer uitleg over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WOI-sites in Hooglede. Extra info: Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk.
Begraafplaats

Wijnendalebos
Dit 180 hectare grote domein bestaat overwegend uit aaneengesloten bos en de geschiedenis is nauw verbonden aan het Kasteel Wijnendale. Zowat de helft hiervan is vrij toegankelijk voor recreanten. Ga op verkenning via het Fonteinpad of volg het educatieve bosleerpad om alles over de fauna en flora te ontdekken. Spring zeker eens binnen in het kasteel, waar je de duizendjarige geschiedenis van het kasteel en zijn eigenaars ontrafelt. Het perfecte startpunt om de omliggende omgeving te verkennen!
Bos

Protestantse Kerk
De geuzentempel is de naam die Roeselaarnaren geven aan de protestantse kerk in de Jan Mahieustraat. Ondanks de eenvoudige en bescheiden gevel heeft deze 'tempel' een bewogen geschiedenis achter de rug. Een textielindustrieel liet de kerk bouwen in de de tweede helft van de 19e eeuw. In de kerk bevindt zich een in Indonesië gebouwd orgel. Het orgel telt 508 pijpen die uit bamboe werden vervaardigd en het is het op twee na de grootste in zijn soort.
Kerk

Frans militair ereperk Roeselare
Ontdek tijdens een begeleide wandeling op de oude stedelijke begraafplaats 200 jaar boeiende geschiedenis van textielbaronnen, kunstenaars, de Rodenbachs en lokale politici. Naast burgers vonden ook Belgische, Engelse en Franse militairen uit WO I en II hier hun laatste rustplaats. De combinatie van de prachtige kapellen en tombes, omzoomd met oude bomen zorgt ervoor dat deze plaats een verdoken parel in het stadscentrum is. Kortom, het is een waardevol stukje groen en erfgoed in het stadscentrum.

Sint-Michielskerk
Op 31 juli 1914 luidden de noodklokken in de Sint-Michielskerk om melding te maken van de mobilisatie. Niemand van de toehoorders besefte dat de klokken ook een oorlog die ruim vier jaar zou duren, aankondigden.

Sint-Michielskerk
Omdat onze Heer van Roeselare, Adolf van Kleef-Ravenstein, in opstand kwam tegen Maximiliaan van Oostenrijk staken huursoldaten de Sint-Michielskerk in 1488 in brand. Enkele jaren later verrees een nieuwe kerk in laatgotische stijl met een spitse toren van 91 hoog. Een storm vernielde in 1735 de scherpe spits van de stoere westtoren. Tussen 1742 en 1757 kreeg de toren zijn huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hier vind je de stadsbeiaard en verder bevindt zich in de toren ook het klokkentorenmuseum.
Auteur: Toerisme Roeselare

Gemeentehuis van Hooglede
Neoclassicistisch gemeentehuis en tot 1969 ook vredegerecht naar ontwerp van J. Vanden Broucke van 1866. Tijdens de Eerste Wereldoorlog sterk beschadigd en hersteld tussen 1920-1923 naar ontwerp van A. Van Coillie (Roeselare); beschadigingen van de Tweede Wereldoorlog in 1951 hersteld. Restauratie in 1979 met verwijdering van puitrap en herplaatsen van halsgevels.
Gemeentehuis

Samenstel van boerenarbeidershuizen
Kortemarkstraat nrs. 187-189. Samenstel van boerenarbeidershuizen, in huidige vorm teruggaand op twee kleinere panden die in 1861 vergroot worden door Fraeys Eugenia en zusters, eigenares te Torhout. Met schijnvoegen gecementeerd volume (rechts geschilderd) onder zadeldak (mechanische en Vlaamse pannen). Rechthoekige muuropeningen met bewaard houtwerk, onder meer beschilderde ramen met T-indeling, bewaarde luikduimen. In de rechter zijgevel: opkamer en kelderraam. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1861/229.

Hoeve met losstaande bestanddelen L-vormig gegroepeerd
Kwakkelstraat nr. 2. Hoeve met losstaande bestanddelen L-vormig gegroepeerd rondom een begraasd erf. Site als dusdanig aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1846), op laatst genoemde kaart met U-vormige opstelling en enkel kleine gebouwtjes. Deze constellatie is – met afbraak van de kleine gebouwtjes – nog bewaard in 1949, op vandaag is het volume ten oosten van het erf afgebroken waardoor L-vormige opstelling ontstaat. Bewaarde omgeving met omhaagde weilanden met knotwilgen en populieren. Ten noorden van het erf, langgestrekt 19de-eeuws boerenhuis met geïncorporeerde stalling, rode baksteenbouw onder pannen zadeldak (mechanische pannen). Licht getoogde en rechthoekige muuropeningen onder strek, deels bewaard beschilderd houtwerk met luiken. Ten westen van het erf, dwarsschuur met geïncorporeerde stalling en wagenhuis, 19de-eeuwse kern. Deels bewaard stijl- en regelwerk met beplanking, deels versteend in de 20ste eeuw, zadeldak (golfplaten ter vervanging van strobedaking). KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1949/81.

Hoeve met losse bestanddelen
Bakvoordestraat nr. 24. Ten oosten van de weg gelegen hoeve met losse bestanddelen. Als site wellicht reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778), doch met een andere opstelling van losse bestanddelen. Ongeveer met de huidige L-vormige opstelling van huis met aansluitende stalling en schuur aangeduid op de Atlas der Buurtwegen (1846) en op mutatieschets van 1861. Erftoegang via ijzeren hekken. Ten noorden van het erf, boerenhuis van vier traveeën + opkamertravee en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (mechanische pannen). Cementering met schijnvoegen van de erfgevel uit het eerste kwart van de 20ste eeuw, het huis is wellicht ouder en gaat mogelijk terug op het volume dat aangeduid is op de boven genoemde atlas. Erfgevel: licht getoogde en rechthoekige muuropeningen onder latei of in een geriemde omlijsting met beraping, luikduimen; bewaard houtwerk uit de periode van de cementering. Rechter zijgevel in rode baksteen, getoogde muuropeningen onder meer van kelderluik en laadluik, uilengat. Links aansluitend bij het boerenhuis, roodbakstenen stalling van 1892 (cf. jaarsteen in de linker zijgevel) onder lager golfplaten zadeldak. Getoogde muuropeningen in een geelbakstenen omlijsting, in de linker zijgevel rondbogig laadluik. Ten oosten van het erf, voormalige dwarsschuur onder zadeldak met wolfseinden (golfplaten). Verstening van de oorspronkelijke schuur in stijl- en regelwerk met houten beplanking (constructie nog deels aanwezig), ook de samengestelde gebinten van schaar- en nokgebinte zijn nog bewaard. De verstening dateert reeds deels uit de 19de eeuw cf. roodbakstenen linker zijgevel (zelfde baksteen loopt door in aanbouw onder lessenaarsdak) met rechthoekige en getoogde muuropeningen met groenbeschilderde laadluiken. De verstening van de lange erfgevel in snelbouwsteen is recent. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1893/4.

Slingerstraat nr. 43. Achterin gelegen hoeve. Kapelletje en lindeboom bij erftoegang (cf. Slingerstraat z.nr.). Voorliggende weiden, bewaarde drinkpoel. Gaat terug op site als dusdanig reeds aangeduid op het primitief kadasterplan (ca. 1830), met losstaande bestanddelen U-vormig opgesteld rondom erf. Mutatie in 1894 waarbij volgens het kadaster het huis totaal herbouwd wordt door Tant Alfons (Staden). Ten noorden, boerenhuis met representatieve gevel naar de straat gericht. Verankerde roodbakstenen dubbelwoonst met rechts opkamer van drie traveeën, zadeldak (rode pannen) met klokkentorentje. Getoogde muuropeningen, deels bewaard houtwerk met T-indeling en luiken. Rechts, in het verlengde van het boerenhuis, nutsgebouw onder pannen zadeldaken. Voorts voornamelijk nieuwe nutsgebouwen. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1894/13.

De Mare Stee
Vakantie voor jezelf en je familie, wil je je kinderen laten ravotten in de natuur of wil je er eens op uit met je vrienden? 'De Mare Stee' is een typisch Vlaamse hoeve daterend uit 1771, gelegen in een oase van groen en rust. Op de kindvriendelijke vakantieboerderij zijn gratis fietsen beschikbaar. De cultuursteden Brugge, Ieper en Rijsel liggen op amper 25 km. En de kust bereik je na een halfuurtje rijplezier. Ook Plopsaland, Bellewaerde en het Boudewijnpark zijn heel vlot bereikbaar.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hotel

Buytenshuys
Rustig en gezellig gastenverblijf in hartje West-Vlaanderen, waar zowel toeristen als zakenlui zich onmiddellijk thuisvolen.
Gerenoveerde hoeve in een landelijke omgeving op een steenworp van het centrum. Met de centrale ligging, een ideale uitvalsbasis voor verkenning van zowel de Leistreek, het Brugse Ommeland als de Westhoek.
Directe aansluiting op het fietsroutenetwerk via fiets- en wandelpad, dat tevens deel uitmaakt van de mountainbikeroute WK 2007
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hotel

Duits Militair Kerkhof
Op 19 oktober 1914 was Hooglede ingenomen door de Duitse militairen. Het gebied werd al snel een etappegebied. Hooglede werd voor de vele Duitse soldaten dan ook een laatste rustplaats. De begraafplaats in de Beverenstraat ontstond in 1917 toen de begraafplaats van Hooglede niet meer volstond voor het toegenomen aantal doden. Er ontstonden zo nieuwe begraafplaatsen, waaronder "Ehrenfriedhof Hooglede Ost" langs de Beverenstraat. Na de bevrijding door de Fransen zijn op het grondgebied Hooglede ongeveer 4100 Duitse militairen begraven.
Auteur: molenaar

Duitse militaire begraafplaats (Hooglede-Gits)
Het vroegste oorlogsslachtoffer dat hier begraven ligt, liet het leven op 19 oktober 1914, Schuwe Maandag. Op deze militaire begraafplaats rusten vandaag 8257 Duitse soldaten. Het is één van de vier grote Duitse begraafplaatsen in West-Vlaanderen. De andere liggen in Vladslo, Menen en Langemark.

Redemptoristenklooster (Roeselare)
Het redemptoristenklooster was uniek in het bezette België. Het was het enige lazaret in door de Duitsers bezette gebieden waar geallieerde gewonden werden verzorgd door de redemptoristen, de zusters augustinessen en lokale dokters.
Klooster

KOERS. Museum van de Wielersport
Omschrijf het museum KOERS gerust als dé internationale schatkamer van het wielrennen. Nergens anders ter wereld vind je zo’n indrukwekkende verzameling historische én hedendaagse koersfietsen, trofeeën, truien en memorabilia. En KOERS is niet alleen voor wielerfans een bucketlistbestemming.

Kapel "Bossier" hoek Torhoutstr/Noord Albelestr Gits
Zogenaamd "kapel Bossier" van 1906, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw Troost Ter Nood. Bedehuisje van één travee met rechte sluiting. Gele baksteenbouw verfraaid met arduin onder zinken zadeldak. Schoudergevel met aandak en bekronend kruis. Spitsbogige deuropening met smeedijzeren hek waarboven ruitvormige gedenksteen. Wanden en altaar bekleed met tegelmozaïek, laatst genoemde met opschrift "Alle geslachten zullen mij zalig noemen. Luc."; houten spitstongewelf.
VAN BIERVLIET A.-T., Gits door de eeuwen heen, Gits - Handzame, 1986, p. 36-38.
Auteur: Medard_routeyou
Kapel

Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale - Torhout
Reeds in de 15de eeuw werd hier een bedevaartsoord vermeld.
Rond 1865 werd de kapel vergroot in opdracht van de eigenaars van het kasteel van Wijnendale, de familie Matthieu, en ingericht als een gedachteniskapel ter ere van de overleden familieleden.
Er zijn verschillende verhalen over de oorsprong van de kapel.
De meest verspreide legende is een traditionele Marialegende: Volgens dit verhaal zou een vrome hand het beeldje uit hout hebben gesneden en in een kapelletje aan een oude eik hebben geplaatst. Toen de boom omgehakt werd, bracht men het beeldje naar de parochiekerk. 's Anderdaags vond men het echter op de plaats van de eik terug. Zo gebeurde dit nog enkele malen totdat men hier een kapel bouwde.
Sommige verwijzen naar Maria van Bourgondië, die daar van haar paard zou gevallen zijn.
Andere vertellen dat de kapel teruggaat naar Boudewijn Hapkin. Hij zou ze gebouwd hebben omdat hij daar een bron had ontdekt tijdens een droge zomer.
Volgens nog een andere versie zouden op deze plaats twee kinderen vermoord zijn door struikrovers.
Er bestaat een traditie dat men Onze-Lieve-Vrouw gelukkig nieuwjaar gaat wensen bij de jaarovergang.
Op het feest van kapelletjesdag, op 25 maart, trekken er velen naar Wijnendale. Deze dag wordt in de volksmond ook wel Onze-Lieve-Vrouwe "terd den tee(n)" genoemd. De benaming "terd den tee(n)" komt van een oud volksgebruik waarbij boerenzoons hun zomerlief hier ontmoetten en een signaal gaven door op de tenen van de geliefde te gaan staan: terd (trap) den tee (teen).
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

ijskelder kasteel van Wijndendale - Torhout
Deze ijskelder is gebouwd in 1875 door J. Matthieu, de kasteeleigenaar.
Het is een typische ijskelder met toegangstunnel, afgedekt met aarde en beplant met bomen.
De ijskelder diende eertijds als koele ruimte voor het bewaren van voedsel.
In de winter werden ijsblokken uit de vijver gehaald en in de kelder gestapeld. Gedurende de zomer zorgden die voor een koude temperatuur. Met de opkomst van electrische koelkasten verloor de ijskelder zijn belang en kwam leeg te staan.
Vleermuizen hebben een constante, vorstvrije temperatuur en een hoge luchtvochtigheid nodig in hun winterslaap, evenals voldoende rust. Daarvoor is een ijskelder een ideale oplossing. Zedelgem kocht de ijskelder in 1997. Hij is niet toegankelijk.
Auteur: Willem Vandenameele
Grot

Ruidenberg
Over de Ruidenberg loopt de Steenstraat, samen met de Zeeweg één van de Romeinse wegen die onze gemeente doorkruist. Als hoogste punt van de omgeving is de Ruidenberg verbonden met heel wat sagen en legenden.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Heuvel

West-Vlaanderen
Het hoogste punt van West-Vlaanderen is de Kemmelberg (156 m) dat deel uit maakt van het West-Vlaams Heuvelland. Het grootste deel van West-Vlaanderen is echter vlak. Dat is voornamelijk het geval in het westelijke en noordelijke deel van de provincie die bestaat uit de vlakke Polders. Het zuidoosten van de provincie wordt doorsneden door de rivier de Leie, die verder naar Oost-Vlaanderen stroomt. In het uiterste zuidoosten wordt de provinciegrens door de Schelde gevormd.
Auteur: Dromos
Provincie

Station Kortemark
Station Kortemark is een spoorwegstation langs spoorlijn 73 in de gemeente Kortemark. Er was ook een aansluiting naar de voormalige spoorlijn 63 .
Sinds 28 juni 2013 zijn de loketten van dit station gesloten en is het een stopplaats geworden. Voor de aankoop van allerlei vervoerbewijzen kan men bij voorkeur terecht aan de biljettenautomaat die ter beschikking staat, of via andere verkoopskanalen.
Treinstation

Parkbegraafplaats
Ontdek het Père Lachaise van Roeselare. Een stukje groen op een boogscheut van het centrum.
In de parkbegraafplaats leven groen en erfgoed in harmonie samen. Op het oudste gedeelte, het zogenaamde Campo Santo, liggen belangrijke figuren uit het verleden zoals Alfons Blomme en Albrecht Rodenbach begraven. Naast historische en burgerlijke graven vind je op de oude begraafplaats militaire graven uit de twee wereldoorlogen. De vele monumenten en grafkapellen hebben een indrukwekkende uitstraling. Zeker een bezoekje waard.

Kapel ter ere van O.-L.-V. Troosteres der Bedrukte vrouwen
De kapel ter ere van "O.-L.-V.- Troosteres der Bedrukte vrouwen", is in de volksmond bekend als 'Loncke's Kapel'. Deze kapel bevatte tot 1 maart 1974 een prachtig Mariabeeld uit eikenhout gesneden en ongeveer 1m hoog. De O.-L.-V. droeg het kind Jezus op de linkerarm en in haar rechterhand een scepter. Het kindje Jezus doodt de slang met een speerkruisstaf. Beide droegen een kroontje. Jammer genoeg werd het beeld in 1974 uit de kapel ontvreemd.

Miniatuur Oude Posterie
Oude Posterie met gevel in eclectische stijl (1903). In dit gebouw was Roeselares eerste volwaardig postgebouw van 1903 tot 1977 gevestigd. Architect Jules Coomans uit Ieper tekende de plannen. Er is een willekeurige toepassing van de meest uiteenlopende stijlvormen. Het gebouw is neogotisch en bevat eclectische elementen (Romaanse hoektorens en romaanse vensterbogen). De gevels zijn rijk versierd met medaillons en koppen. De wapenschilden verwijzen naar meerdere Vlaamse gemeenten.
Postgebouw

CC De Spil
Cultuurcentrum De Spil is één van de grootste culturele instellingen van Vlaanderen. Het biedt een uitgebreid programma aan en richt zich zowel tot een ruim als tot een gespecialiseerd publiek. De Spil geeft je ook de gelegenheid een bezoekje te brengen achter de schermen. Tijdens de rondleiding krijg je een heel stuk van de infrastructuur te zien: de schouwburg met 844 zitplaatsen, de toneeltoren en de uiterst moderne theatertechniek, de polyvalente zaal met uitschuifbare tribune, de tentoonstellingsruimte en de indrukwekkende centrale hal. Wie daar dorst van heeft gekregen, kan altijd afzakken naar het theatercafé.
Cultureel centrum

Brouwerij Rodenbach
Roeselare dat staat gelijk aan Rodenbachstad. Vandaar dat de stad vaak de verwijzing krijgt naar het bier. Roeselare ademt Rodenbach, dat voel en proef je meteen. Het typische roodbruine bier dat alleen nog in de Leiestreek wordt gebrouwen.
Een bezoek aan Rodenbach is niet zomaar een bezoek. Alles verloopt er in een industrieel-archeologische en beschermde site. Het ontvangstcentrum doet dienst als museum van het bijzondere bier en de familie Rodenbach. Onderweg ontdek je de roestvrije stalen brouwketels, de originele moutast, een prachtige authentieke stoomketel, .... Maar bovenal zijn er de indrukwekkende foederzalen waar het dorstlessende Roodbruintje kan rijpen. Sluit af met een lekkere proeverij van de Rodenbachbieren.
Brouwerij

REO Veiling
Roulers en omgeving worden soms beschreven als de moestuin van België. De groenteproductie draait daar op volle toeren. Om deze kwaliteitsproducten vers van de dag te kunnen verkopen, is een veilinghal noodzakelijk. U kunt daar zien hoe de 3000 producenten dagelijks een zestigtal soorten fruit en groenten verkopen. Volg het aanbod en de vraag en ontdek hoe de prijs van een product tot stand komt.
Met de steun van Cera en RESOC heeft REO Veiling onlangs geïnvesteerd in een modulaire keuken. Tijdens een avondcursus leert u gezonde en smakelijke gerechten te bereiden met fruit en groenten van de verkoop. Verschillende cursusformules zijn beschikbaar, afhankelijk van de gastkok en het type maaltijd.
Aanvullende informatie:
- Groepsbezoeken
Contactgegevens:
- REO Veiling
- Oostnieuwkerksesteenweg 101, 8800 Roulers
- E-mail: lut.vermeulen@reo.be
- Web: www.reo.be
- Maximaal 40 personen.
- Sluiting: Zaterdag, zondag
Auteur: Itinéraires cyclistes BMW
Markt

Kasteel Wijnendale
Tot op vandaag wordt Kasteel Wijnendale bewoond. Het kasteel is niet toegankelijk voor het publiek.
Kasteel

Sint-Bartholomeuskerk
Parochiekerk toegewijd aan Sint-Bartholomeus. Zuid georiënteerde wederopbouwkerk van 1923-1925. Tegen de kerkmuren zijn vier graftekens van voormalige pastoors bewaard, dit is een restant van het vooroorlogse kerkhof. Eveneens oorlogsgedenkteken voor de burgerlijke en militaire slachtoffers van beide Wereldoorlogen. Gedeeltelijk omgeven door parkaanleg met waterpartij, afgezet door leilindes, toegangspad geaccentueerd door lange zitbank en leilindes. Aanleg van omgeving in 2004 naar ontwerp van ingenieursbureau Ch. Lobelle (Sint-Andries, Brugge).
Geschiedenis van de kerk
Blijkens het cartularium van de abdij van Ename bevindt zich nog voor 1085 een bidplaats te Kortemark. In dat jaar krijgt de abdij van Ename het proosdijschap over de kerken van Handzame en Kortemark. In 1286 verblijven meerdere kloosterlingen van Ename ter plaatse. Bij de beeldenstorm in 1566, wordt de kerk voor de eerste maal vernield, enkel de muren blijven overeind. De kerk wordt heropgebouwd en in 1571 komt de bisschop van Brugge vijf altaren wijden te Kortemark: het hoofdaltaar gewijd aan de Heilige Drievuldigheid, de andere altaren aan Onze-Lieve-Vrouw, de Heilige Moeder Anna, Sint-Sebastiaan en de Heilige Blasius. Omstreeks 1580 wordt de kerk opnieuw verwoest door de Geuzen.
Circa 1610 start de heropbouw waarbij gele platte baksteen uit de IJzerstreek wordt gebruikt. De oude - mogelijk 15de-eeuwse - vieringtoren in witte steen, de "peperschudder" genoemd, blijft hierbij bewaard. Financiële problemen vertragen de reconstructie. In 1642 worden twee altaren gewijd, het hoofdaltaar toegewijd aan de Heilige Bartholomeus (de huidige patroonheilige van de kerk), het andere altaar aan Onze-Lieve-Vrouw.
Hoogstwaarschijnlijk lag het derde koor toen nog in puin. De kerk is pas circa 1650 volledig afgewerkt. In 1797 (Franse periode) wordt de kerk tijdelijk gesloten, daar de pastoor de eed aan de Republiek niet wou afleggen. De kerk heeft veel te lijden van plunderende soldaten en raakt in verval.
In 1847 wordt een muur rond het kerkhof gebouwd. In 1848-1849 wordt de kerk iets westelijker heropgebouwd naar ontwerp van bouwmeester en provinciearchitect Pierre Buyck (Brugge, 1805-1877). Hierbij wordt de oorspronkelijke vieringtoren behouden, maar nu als westtoren. In 1854-1859 wordt de sacristie uitgebreid door dezelfde architect. In 1877-1880 wordt de toren hersteld en geconsolideerd naar ontwerp van architect A. Verbeke (zie archief Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen).
Tijdens de Eerste Wereldoorlog worden de 18de-eeuwse preekstoel en een barok schilderij uit het hoofdaltaar in veiligheid gebracht in de toren van de Sint-Pietersbandenkerk te Torhout. Bij de dynamitering van deze toren in 1918 gaan deze kunstwerken verloren. In 1917 wordt de Kortemarkse kerktoren tot ontploffing gebracht, waardoor ook de rest van de kerk gedeeltelijk vernield wordt. Op het einde van de Eerste Wereldoorlog ligt de Sint-Bartholomeuskerk volledig in puin, enkel een stuk van de scheibogenarcade en een aantal muurgedeeltes staan nog overeind.
In 1923-1925 wordt een neogotische hallenkerk met drie beuken en een 52 meter hoge toren naar ontwerp van bouwmeester Thierry Nolf (Torhout) opgetrokken. De kerk wordt niet op de oude locatie gebouwd, maar iets meer noordwaarts. Hiervoor zijn twee redenen: enerzijds maakt de nieuwe locatie een grotere kerk mogelijk en anderzijds stond de oude kerk op opgevoerde aarde waardoor het oude kerkgebouw reeds vóór de oorlog grote scheuren vertoonde. De nieuwe kerk toont ook geen enkele gelijkenis met de vooroorlogse kerk. In 1925 worden de glasramen geplaatst door het Gentse huis Coppejans. Een houten kruisbeeld dat vóór de Eerste Wereldoorlog aan de buitenmuur van de kerk onder een afdakje hing, wordt tijdens de oorlog in veiligheid gebracht en hangt sinds 1999 in de kerk.
Er wordt een nieuwe begraafplaats aangelegd in de Torhoutstraat. Het oude kerkhof rond de kerk (voor restanten, zie Markt zonder nummer) blijft gedurende tien jaar verwaarloosd liggen, dit vanwege problemen met de onteigening. De grillage op bakstenen sokkels van het vooroorlogse kerkhof is na de oorlog gedeeltelijk herbruikt rond de pastorie.
Beschrijving van de kerk
De plattegrond ontvouwt: driebeukige hallenkerk van zeven traveeën en acht traveeën voor middenbeuk, met dubbele transeptarmen en driezijdige apsidiale uitbouw. Zijbeuken met vlakke afsluiting. De vierkante toren onder zeszijdige torenspits bevindt zich op een onconventionele plaats, namelijk in de noordelijke oksel van de middenbeuk en de westelijke zijbeuk. Vijfzijdig volume in noordelijke oksel tussen middenbeuk en oostelijke zijbeuk fungeert als doopkapel. Ter hoogte van de noordelijke travee van de zijbeuken, een licht uitspringend, rechthoekig inkomportaaltje. De noordelijke travee van de middenbeuk is uitgewerkt als inkomportaal. Ten zuiden van de westelijke zijbeuk een rechthoekige sacristie van vier traveeën.
Materialen. Het gebruik van verschillende steensoorten (gekleurde baksteen, blauwe hardsteen voor de friezen, doorlopende waterlijsten, vensterdorpels, aanzet van de verdiepingen) accentueert het neogotische opzet. Gebruik van Euvillesteen en blauwe hardsteen voor ornamentiek, dekstenen, druiplijsten, cordonlijsten. Natuurleien voor dakbedekking.
Exterieur
Driebeukig schip en dubbel transept onder zadeldaken. Noordgevel van middenbeuk bestaande uit een puntgevel met schouderstukken en op de hoeken haakse, verjongende steunberen, spitsbogige deuropening onder druiplijst, drie spitsboogvensters. Noordgevel van westelijke zijbeuk met spitsbogig drielichtvenster. Zijgevels geritmeerd door spitsbogige drielichtvensters onder druiplijst, cordonlijst en verjongende steunberen. Ter hoogte van de noordelijke travee, telkens een inkomportaal met puntgevel voorzien van schouderstukken, een spitsbogige deuropening onder een oculus met drielobbig maaswerk. Oost- en westgevels van transeptarmen opgevat als puntgevels met schouderstukken en schuingeplaatste, verjongende steunberen, opengewerkt door twee spitsbogige tweelichtvensters en een ronde oculus met drielobbig maaswerk onder druiplijst.
Vierkante torenromp met drie horizontale geledingen: de gelijkvloerse verdieping met telkens een rechthoekige vensteropening onder latei en spitsbogige ontlastingsboog, de tweede geleding met gekoppelde spitsbogige blindnissen waarin eenvoudig maaswerk, de derde geleding met aan elke zijde twee spitsbogige galmgaten onder blauwhardstenen druiplijst. Elke geleding wordt geaccentueerd door brede doorlopende cordonlijsten, bovenaan een doorlopende spitsbogige baksteenfries. Verjongende, haaks op elkaar geplaatste steunberen op de hoeken.
Vijfzijdige doopkapel onder half tentdak met verjongende steunberen op de hoeken, twee spitsboogvensters en dubbele cordonlijst.
Apsis met verjongende steunberen op de hoeken, spitsbogige drielichtvensters, doorlopende cordonlijst.
Sacristie onder zadeldak, zijgevels uitgewerkt als puntgevels met schouderstukken. Op de hoeken schuingeplaatste verjongende steunberen. Rechthoekige vensteropeningen met middenstijl onder korfbogige ontlastingsboogjes, gevat in een spitsboognis. Houten ramen met glas-in-loodinvulling, dievenstaven. Doorlopende cordonlijst.
Interieur
Bepleisterde en witgeschilderde wanden met bakstenen venster- en deuromlijstingen, scheibogen en spitsbogige fries. Houten spitstongewelf met gepolychromeerde (rood en blauw) ribben en trekbalken. Blauwhardstenen zuilen met knoppenkapiteel op achthoekig basement. Ter hoogte van viering, hogere bundelpijlers. Zwarte natuurstenen tegels en kleinere cementtegels ter hoogte van zijkoren.
Inkomportaal met onbepleisterde wanden onder geprofileerde balkenroostering, witte en zwarte natuurstenen tegels in dambordpatroon, korfbogige deuropening naar toren.
Gelijkvloerse torenverdieping met terracottategelvloer, troggewelfjes en bakstenen wanden. Doksaal met houten balustrade.
Sacristie met bepleisterde wanden, witte en zwarte tegels in dambordpatroon en eenvoudige zwartmarmeren schouw. Deuren in pitchpine met briefpanelen.
Gebrandschilderde glas-in-loodramen gesigneerd "HENDRIK COPPEJANS/ GENT 1925". Voorstelling van verschillende heiligen, en Bijbelse taferelen in de traditionele academiestijl.
Mobilair
Preekstoel van circa 1920 met op de kuip symbolen van de Evangelisten, onder meer Heilige Marcus en Christus Leraar. Het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Edewalle (Onze-Lieve-Vrouw van Troost met Kind), gevat in een stralenkrans, dateert van circa 1500 en is afkomstig uit het gehucht "Edewalle" (zie Pastoor D. Vanhautestraat). Circa 1817 is het beeldje aan de kerk geschonken door de familie Gilles de Pelichy (erfgenamen van Huerne). Bij de bouw van een kapel op Edewalle in 1869-1871 keert het beeldje terug naar dat gehucht. Sinds de wederopbouwperiode van de jaren 1920 bevindt het beeldje zich opnieuw in de kerk van Kortemark.
Beeld van Jezus aan het kruis circa 1930. Vergulde buste van de Heilige Bartholomeus, patroonheilige van de kerk, in een sierlijk houten kastje links van het altaar. Deze buste is in 1954 geschonken door afgevaardigden van het 10de Linieregiment, ter herdenking van de bevrijding van Kortemark in 1918.
In 1848 is een orgel gebouwd door Ch.-L. Van Houtte (Waregem). In 1898 wordt een omvangrijk werk uitgevoerd door Fr. Joris (Ronse), ofwel een nieuwbouw ofwel een herbouw van het Van Houtte-orgel. Dit instrument wordt vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de wederopbouw van de kerk wordt een nieuw(?) orgel geplaatst. Het huidige instrument door de firma Jos. Loncke & Zonen (Esen, Diksmuide) dateert van 1963. Het is mogelijk dat er een kleine hoeveelheid materiaal uit het orgel van circa 1925 gerecupereerd werd voor dit nieuwe orgel.
Inventarisatie van Relicten uit de Eerste Wereldoorlog in de Westhoek (Provincie West-Vlaanderen, "Oorlog en Vrede in de Westhoek", en Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Afdeling Monumenten en Landschappen, 2002-2006).
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Documentatiecentrum, Kaarten en plattegronden K.C.M.L., nummer 387.
Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Archief orgelinventarisatie.
Informatie Dhr. Marcel Werbrouck.
JACOBS M., Zij, die vielen als helden... Inventaris van de oorlogsgedenktekens van de twee wereldoorlogen in West-Vlaanderen, Deel 2, Brugge, 1996, p. 191.
Mijn dorp in het Krekedal. Handzame-Kortemark-Werken-Zarren, Kortemark-Handzame, 1978, s.p. (iconografie)
NOTEBAERT A., NEUMANN C. e.a., Inventaris van het archief van de Dienst der Verwoeste Gewesten, Algemeen Rijksarchief, Brussel, 1986.
ROOSE B., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provinie West-Vlaanderen (3de afdeling) 1817-1879, Brussel, 2001, p. 243-244.
ROOSE-MEIER B., VERSCHRAEGEN H., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Kanton Torhout, Ministerie van Nederlandse Cultuur Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium, Brussel, 1976, p. 24.
STEVENS M., Archiefbeelden Kortemark, Brussel, 2000, p. 17, 20, 31, 47, 50, 62 (iconografie).
VERHAEGHE M., Uit het verleden van Kortemark, Brugge, 1953, p. 138-154.
WERBROUCK M., De parochie Kortemark van het prille begin tot aan de eerste wereldoorlog. Haar kerk, haar priesters en haar gelovigen, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1992 p. 171-203.
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel I 1914-1916, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 1999, p. 8 (iconografie).
WERBROUCK M., DEMAREE J. e.a., De Grote Oorlog in het Krekedal Deel II 1917-1920, in Jaarboek van de heemkundige kring "Crekel Beke", Kortemark, 2000, p. 19, 21, 26, 39 (iconografie).
www.westhoek.be
Bron   : BAERT S. & VANNESTE P. in samenwerking met CREYF S., DEVOOGHT K., GHERARDTS F. & MOEYKENS S. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Kortemark, Deel I: Deelgemeenten Kortemark en Handzame, Deel II: Deelgemeenten Werken en Zarren, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL40, onuitgegeven werkdocumenten.
Auteurs :  Vanneste, Pol; Baert, Sofie
Datum : 2008
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed
Auteur: Joris Broché

Bronhuis Roopijpfontein - Torhout
Dit is de "Roopijpfontein" met bronhuisje of  "'t Torentje" aan de rand van het Wijnendalebos.
Het ontstaan van de "Roopijpbron" wordt verklaard door het hellingswater. Dit verschijnsel houdt verband met de plateauvorm, meer bepaald met het "Plateau van Wijnendale", dat hier een hoogte van 45 meter bereikt. De ondoordringbare kleilaag of kleiig gesteente - een kleilaag van tertiaire oorsprong - verhindert dat het grondwater diep doordringt.
Door de grote watervoorraad onder het plateau zijn er zeven bronputten op de zuidelijke helling van het "Plateau van Wijnendale", die de oorsprong zijn van een aantal beken.
De vroegste geschiedenis van de Roopijpfontein houdt verband met de oorsprong van de Onze-Lieve-Vrouwkapel aan het Fonteinepad. Eén van de hypotheses is dat deze kapel zou zijn opgericht uit dank voor het ontdekken van een bron tijdens een zeer droge zomer, dit onder het bewind van graaf Boudewijn Hapken (1111-1129). Verdergaand op deze hypothese is het dan mogelijk dat het bronwater via een aarden buis naar het kasteel van Wijnendale werd afgeleid.
De benamingen "Roopype" en "Roopypfontein" verwijzen naar het "Roodeland" of "Roodestich".
Volgens literatuur zou het bronhuisje samen met een waterreservoir en een distributiebekken in 1884 gebouwd zijn om het water van de oude bron in de hoger gelegen weide op te vangen. Tijdens de oorlog plaatsen de Duitsers er een pomp om de troepen vlugger met water te bevoorraden; het verzamelbekken met beide spuwers wordt hierbij met een houten bekisting ontoegankelijk gemaakt.
Auteur: Willem Vandenameele
Bron

Agrotopia
Vlakbij de REO Veiling, het kloppende hart van de West-Vlaamse groenteteelt, ligt Agrotopia. Agrotopa is geen utopie, maar hypermoderne onderzoeksinfrastructuur voor de glastuinbouw van de toekomst. Zij vormen, samen met het Inagro-onderzoekscentrum in Beitem en de vele hectares glastuinbouwzones de Vallei van de Voeding.
In deze innovatieve onderzoeks- en demonstratieserre zet praktijkcentrum Inagro stappen richting hoogtechnologische glastuinbouw en professionele urban farming. Via gebruikersgerichte cocreatie in een realistische context heeft Inagro er de ambitie om innovatie technologieën te ontwikkelen en verbeteren. De dakserre, een transparante eenheid van glas en staal op de kistenloods van de REO Veiling, is een stuwende kracht voor innovatie in de sector. Telers, toeleveranciers, kennisinstellingen, technologiebedrijven en maatschappij werken er samen aan de glastuinbouw van de toekomst.
Wist je dat …
“Agro” is afgeleid van het Griekse ‘agros’, wat veld of akker betekent? Het is een voorvoegsel voor woorden die met landbouw samenhangen. “Topia” verwijst naar het bekende boek Utopia van Thomas More, dat een ideale wereld beschrijft. “Agrotopia” bevat ook “top”, wat staat voor ‘bijzonder goed’ en ‘in de hoogte’, maar het doet ook denken aan “toope”, het West-Vlaamse woord voor ‘samen’.
De streek rond Roeselare ook wel ‘de groentetuin van Europa’ wordt genoemd? Land- en tuinbouw is een van de belangrijkste economische sectoren van West-Vlaanderen. De toeleverende en verwerkende industrie zorgt voor werkgelegenheid, de voedselproductie voor een aanzienlijke toegevoegde waarde.
Hydrocultuur – met toepassing van kunstmatige belichting – de toekomst is in glastuinbouw? Hydrocultuur heeft ook een veel kleinere milieu-impact dan grondteelt. Het helpt telers om de huidige uitdagingen in efficiënte teeltpraktijken, circulair watergebruik en gewasbescherming aan te gaan.
Dankzij een gesloten waterbalans en waterrecyclage er geen meststoffen in het grondwater terecht komen, én wordt water bespaard?
Er ook duurzamer en efficiënt ruimte- en bodemgebruik is? Waar standaardserres zich beperken tot teelt in de lengte en breedte, laat verticale teelt toe om ook in de hoogte te werken. Zo kan een teler op een kleinere oppervlakte evenveel telen als op een uitgestrekt perceel. Dat biedt mogelijkheden in sterk verstedelijkte omgevingen.
Tuinbouw stilaan op weg is naar een circulaire sector? Het onderzoek in Agrotopia richt zich op het sluiten van kringlopen of circulair telen. Denk aan energie, water, nutriënten en afvalstromen.
De serres verwarmd worden door twee externe warmtebronnen? Zowel de warmtekrachtkoppeling (WKK) van REO Veiling als het warmtenet van MIROM leveren restwarmte aan Agrotopia.
Gebouw

Pluktuin Piljoenstraat
Deze pluktuin in de Piljoenstraat is niet zomaar de eerste de beste boomgaard. Naast de boomgaard met tal van halfstamfruitbomen (appel, peer, kers, mispel, pruim), vind je er ook notenbomen en heel wat kleinfruit. De meterslange leifruithaag is de kers op de taart.
Een boost voor biodiversiteit!
Biodiversiteit is een cadeau voor de natuur, maar ook voor onszelf. Het gaat over meer dan planten, dieren en hun ecosystemen. Ook wij, mensen, en onze behoefte aan voedsel, frisse lucht en water zijn afhankelijk van al het andere leven op aarde.
Er is een wadi om regenwater op te vangen en zo waterminnende planten en dieren aan te trekken.
De bloemenweide trekt op haar beurt allerlei bestuivers aan.
Het vogelbosje van inheemse struiken bloeit prachtig en draagt in de herfst heel wat bessen. Vogels kunnen er terecht voor voedsel en beschutting.
De knotwilgen met takkenrils zijn dan weer ideaal als huisje voor egels en overwinterende amfibieën.
Poort naar ’t plukgeluk
In september 2019 werd door Architectenbureau 3Architecten gestart met de werken aan de voorgevel van de Sint-Jozefskerk, gelegen aan het Deken de Saegherplein in Roeselare. De herbestemming van de voormalige kerk vroeg een meer opengewerkte inkom. De vrij gesloten voorgevel met oude inkompoorten werd daarom vervangen door een 12 meter brede glaspartij. Voor alle werken binnen en buiten de kerk werd gekozen voor hergebruik waar mogelijk.
Met deze circulaire gedachte werd ook gezocht naar een herbestemming van de twee originele inkompoorten vervaardigd uit Congolees Moabi hardhout. Tijdens de ontwerpfase van de pluktuin kwamen de poorten in beeld en werden ze in het project geïntegreerd. Zo kregen ze een nieuw leven als ingang naar de fruitgaard.
De ingangspoort kwam tot stand in samenwerking met de VDAB-bouwopleidingen in Roeselare. De cursisten grondwerk, bekisten, metselen, vloeren en schrijnwerk deden allen een bijdrage onder de deskundige leiding van hun instructeurs. VDAB vond zich terug in de waarden van dit project. Circulair bouwen en inclusiviteit zijn ook voor VDAB belangrijke speerpunten.
Tuin

REO Veiling
Roeselare En Omgeving (vandaar de naam REO) wordt wel eens omschreven als de moestuin van België. De productie van groenten draait hier dan ook op volle toeren. Om deze dagverse kwaliteitsproducten aan de man te brengen is er natuurlijk een veiling nodig. Hier kun je zien hoe de 3000 producten dagelijks zo'n 60 verschillende soorten groenten en fruit commercialiseren. Volg het spel van vraag en aanbod en ervaar hoe de prijs van een product tot stand komt. Recent heeft de Reo Veiling geïnvesteerd in een modulaire keuken. Je kan in een avondsessie leren hoe je gezond en lekker kan koken met de groentjes en het fruit van de veiling. Er bestaan verschillende formules, naargelang de kok en het soort maaltijd.
Markt

CC De Spil
Tijdens je bezoek neem je een kijkje achter de schermen van één van de grootste culturele instellingen van de Roeselaarse regio én van Vlaanderen. Je krijgt er de infrastructuur te zien die bestaat uit: een schouwburg met 844 zitplaatsen, de toneeltoren en de uiterst moderne theatertechniek; een polyvalente zaal met uitschuifbare tribune met 202 zitplaatsen; een tentoonstellingsruimte; zes vergaderlokalen; een indrukwekkende centrale hal, een theatercafé en burelen. De programmering van De Spil is divers en richt zich zowel tot een ruim als tot een gespecialiseerd publiek. Extra informatie: -Groepsrondleiding Contactgegevens: - CC De Spil - H.-Spilleboutdreef 1, 8800 Roeselare - E-Mail: margriet.huyghe@despil.be - Web: www.despil.be - Maximaal 25 personen per groep - Sluiting: Zaterdag, zondag
Cultuur

Ma Passion
Tafelen mag dan wel een noodzaak zijn, niets belet dat je er een feest van maakt. Wel integendeel. Het begint bij dagverse producten in het spoor van de seizoenen. Daarbij zijn creativiteit en visie net zo onmisbaar als gastvrijheid en aandacht voor het interieur. Het mooie pand aan de rand van de stad, werd rigoureus in zijn waarde gelaten en enkel wat bijgewerkt om onze gasten comfortabel te kunnen ontvangen.
Restaurant

KOERS
KOERS, vroeger WieMu, is een museum in de Belgische stad Roeselare. Het museum heeft als baseline 'Museum van de Wielersport' en is gewijd aan de geschiedenis van het wielrennen en de fiets. Het museum opende zijn deuren officieel op 27 maart 1998 in het vroegere brandweerarsenaal op het Polenplein.

Stroh-route
Vandaag fiets je in alle rust over de Stro-route van Roeselare naar Zonnebeke. Een vergeten spoorverbinding tussen Roeselare en Ieper. Tijdens de oorlogsjaren scheidde de frontlijn deze verbinding. Een traject langs het front Het leger van de Geallieerden rekende op leveringen uit Ieper en Poperinge. Daarom werd het deel van de spoorlijn in vrij België intensief benut. Aan de andere kant van het front, in de bezette gebieden, was Roeselare een logistiek knooppunt voor de loopgraven van het Duitse leger. Opslagruimten bij het station Mannen, wapens, voedsel, reserveonderdelen en ook dode en gewonde soldaten werden per spoor vervoerd. Alle gerepareerde goederen werden zorgvuldig opgeslagen voordat ze opnieuw naar het front gingen.
Spoorlijn

De stroodharing
Vandaag kun je rustig fietsen langs de Stroroute van Roeselare naar Zonnebeke. Een vergeten spoorverbinding tussen Roeselare en Ieper. Tijdens de oorlog werd deze verbinding verbroken door de frontlinie. Een spoorlijn over het front De geallieerde legers waren afhankelijk van voorraden uit Ieper en Poperinge. Het gedeelte van de spoorlijn in vrij België werd intensief voor dit doel gebruikt. Aan de andere kant van het front, op bezet terrein, was Roeselare een logistiek centrum voor de loopgraven van het Duitse leger. Opslagruimte op het station De spoorlijn vervoerde troepen, wapens, rantsoenen, reservestukken en dode en gewonde soldaten. Alle gerepareerde goederen werden zorgvuldig opgeslagen totdat ze naar het front terugkeerden.
Spoorlijn

Het Kleine Seminar
Het Kleine Seminar, een van de oudste scholen van België, opende in 1806 op deze plek zijn deuren. Tijdens de oorlog dienden de gebouwen als Duits lazaret. Het seminarie wordt omgevormd Niet lang na de geplande start van het schooljaar werden de gebouwen gebruikt om Duitse soldaten te laten overnachten. Oorspronkelijk waren het soldaten van de Geallieerden, maar al snel werden de schoolgebouwen tot Duits lazaret. De oorlog maakt lesgeven onmogelijk Niet alleen het Kleine Seminar werd door de Duitse bezetters in beslag genomen. Alle kloosters in Roeselare werden geconfisqueerd en dienden als ziekenhuizen. Ook de andere scholen van de stad werden gevorderd.
Seminarie

Michels Filmmuseum
In Michels Filmmuseum staan honderden filmtoestellen netjes opgesteld. Je vindt er maar liefst 560 werkende filmprojectoren en je treedt er de verrassende wereld van de oude cinema's binnen. In het gerenoveerde cinemazaaltje kunnen 60 filmfanaten terecht. Bij bezoeken onder begeleiding van een gids wordt er een presentatie getoond, waarbij de bezoeker kennis maakt met het ontstaan van de bioscoop en hoe de cinema in de loop der jaren evolueerde.

De Kleine Stooringhe
De kleine Stooringhe is een kleinschalig kunstencentrum. We leggen accent op de band tussen welzijn en cultuur met oog voor diverse groepen in de samenleving. Het Roeselaarse draadpoppentheater heeft er zijn vaste stek en sociaal-artistieke projecten voelen er zich thuis. We willen ook een podium geven aan lokale gezelschappen en artiesten. De zalen kunnen gehuurd worden voor tentoonstellingen, seminaries, vormingsmomenten en feestvieringen.
Cultureel centrum

't Voordeel
Deze boerderij staat al in 1635 vermeld als liggende onder de heerlijkheid van de Hazelt. Dit was een grote heerlijkheid waarvan de gronden verspreid waren over Roeselare en alle randgemeenten. In 1628 kwam het in bezit van de heren van Rumbeke, het grafelijke geslacht de Thiennes. Aan deze heerlijkheid was ook het hooggerecht van Oost-Iieper-Ambacht toevertrouwd. De vierschaar kwam samen in de Roeselaarse binnenstad op de plaats de Hazelt, van daar de straatnaam "De Hazeltstraat". De hoeve 't Voordeel dankt haar naam aan de vruchtbare gronden langs de Duivelsbeek en de Mandel waarmee de boer groot voordeel deed.

Gevel klooster Grauwe Zusters
Aan de oostkant van de Grote Markt bewonder je de laatgotische trapgevel van het klooster van de Grauwe Zusters. Hier bevond zich vroeger een patriciërshuis met aanpalend een renaissancehuis dat halfweg de 17de eeuw tot herberg De Gouden Leeuw werd omgebouwd. In 1678 woonden de Grouwe Zusters reeds in Roeselare, namelijk in het huis 'Den Hert'. Ze kochten echter de herberg aan in 1683, om er 2 jaar later hun intrek in te nemen. In de nog steeds authentiek bewaarde gevel bevindt zich een Onze-Lieve-Vrouwebeeld.
Klooster

Residentie Honzebroek
In residentie Honzebroek kan je vakantie nemen, samen met je vrienden, familie, vereniging... Je kan er vergaderen met je (jeugd)vereniging, team, groep.... Het is rustig gelegen in het midden van West-Vlaanderen en is volledig ingericht om te logeren met groepen tot 18 personen.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen

Kop van de Vaart
Het kanaal Roeselare-Leie was in het begin van de twintigste eeuw de slagader van de lokale industrie. Die industrie had zwaar te lijden onder de bezetting. De Duitsers haalden een groot deel van de machines en het materiaal weg en veel bedrijven werden vernield tijdens bombardementen. Toch gonsde het nog steeds van bedrijvigheid tijdens de bezetting. Het kanaal werd immers volop ingepast in de oorlogseconomie.
Kanaal

Sint-Godelievekerk
De Sint-Godelievekerk is gelegen in de Honzebroekstraat. Na WO II breidde Roeselare zich sterk in noordelijke richting uit. In 1964 werd een noodkerk in gebruik genomen, die in 1981 werd vervangen door het definitieve kerkgebouw. De H. Godelievekerk werd ontworpen door het Roeselaars architectenbureau Buro I en II (H. Vermoortel). De vorm van de kerk verwijst naar ‘de tent van samenkomst’ (Ex. 36- 40,2). Het grote dak wordt ondersteund op de zijkanten door 4 pijlers links en 4 pijlers rechts. Zij symboliseren de 4 evangelisten en de aartsvaders, dragers van de kerk.

Schiervelde
We gaan even terug naar 2010. Voetbalclub KSV Roeselare speelde dat jaar voor het vijfde seizoen op rij in eerste klasse. De club, te herkennen aan de wit-zwarte clubkleuren, speelde in het Schierveldestadion, genoemd naar de gelijknamige woonwijk in het westen van onze stad.
Toen was er sprake van dat veldverwarming verplicht zou zijn voor eerste klasseploegen. Stad Roeselare en MIROM maakten dan ook plannen om onder het kruispunt aan de Rijksweg het warmtenet aan te leggen richting Schiervelde om zo het voetbalveld te kunnen verwarmen.
De warmtebuis die onder het kruispunt klaarlag is van groot belang geweest in de verdere ontwikkeling van het Roobaertpark, een deel van het Clintonpark, het woonproject Heron, Schiervelde, Sportoase en de Expo Roeselare.
Wist je dat?
De heraanleg van de parking in 2018-2019 inzette op kwalitatief groen en waterdoorlatende materialen? Daarbij werd maar liefst 15.658 m2 verharding opengebroken.
De zonnepanelen op het dak van Schiervelde de slimme verlichting aansturen langs het fietspad aan de Mandel? Dat was het allereerste fietspad in Roeselare met volledig duurzame verlichting.
Er 573 lopende meter aan betonbuizen onder de parking lopen met een diameter van 120 cm? De buizen dienen als waterbuffer dat water opvangt bij hoge waterstand en laat afvloeien in de Mandel.
Sportcomplex

Warmtenet Roeselare - Mirom
Een warmtenet is een ecologisch alternatief voor de individuele verwarmingsketels.
Het principe is heel eenvoudig: één grote warmtecentrale, de afvalenergiecentrale van MIROM Roeselare, brengt via ondergrondse leidingen warm water tot bij gebouwen en woningen. Daar wordt die warmte (met een warmtewisselaar) afgegeven aan de verwarmingsinstallatie van dat gebouw. Het afgekoelde water stroomt terug naar de warmtecentrale, waar het weer opgewarmd wordt. Het is dus een gesloten cyclus, waarbij telkens hetzelfde water hergebruikt wordt.
Pioniers
Het Roeselaarse warmtenet is er al van in 1986. In onder andere Scandinavische landen wordt de techniek al vele decennia succesvol op grote schaal toegepast. In Vlaanderen was dit nog nieuw en was het Roeselaarse warmtenet vele jaren uniek. Tijdens de eerste decennia werden ongeveer 20 gebouwen van ‘schone’ warmte voorzien, waaronder de REO Veiling en De Spil. Sinds 2016 werd er nog een versnelling hoger geschakeld. Toen dook het warmtenet onder het water van het Sint-Sebastiaanspark en werden er ook verder in de stad appartementen, scholen en andere gebouwen aangesloten.
Waarom?
Er zijn meerdere redenen waarom een warmtenet een goed idee is. MIROM streeft naar maximale afvalpreventie, hergebruik en recyclage, maar een deel van het afval kan technisch gezien evenwel niet voorkomen, noch gerecycleerd worden. Dit restafval wordt in de afvalenergiecentrale verbrand, met minimale emissies. Door de warmte die bij dit proces vrijkomt om te zetten in nuttige en bruikbare energie, zorgt MIROM voor maximale energierecuperatie. Dat biedt heel wat voordelen.
Wist je dat …
Maar liefst 34 kilometer ondergrondse leidingen 1 miljoen liter water laat circuleren en er zo jaarlijks 10.000 ton CO2-uitstoot wordt vermeden?
Er in 2023 een belangrijke uitbreiding was van het warmtenet in het centrum van Roeselare: via het nieuwe stadhuis richting Klein Seminarie? Waar o.a. de Sint-Michielskerk, Residentie ‘t Keerhof, Residentie ‘t goed van Verstraete, residentie Sint-Michiel worden aangekoppeld
Waar van het warmtenet gebruik wordt gemaakt, er geen fossiele brandstoffen moeten worden gebruikt zoals stookolie en aardgas? Da’s een goede zaak voor het klimaat en voor een betere luchtkwaliteit voor iedereen.
De noordelijke kant van het warmtenet Fluvius in december gerealiseerd zal worden?
De residentie Roulevard in 2023 zal worden aangekoppeld?
Gebouw

Wallemeers
Volkstuin De Wallemeers is een sociaal, duurzaam en ecologisch project in de Kasteeldreef. Tuinhier Roeselare beheert deze volkstuin en wordt daarvoor ondersteund door de Stad Roeselare.
De Wallemeers werd in 2014 opgericht en heeft een totale oppervlakte van 2000 m². In de volkstuin zijn er gemeenschappelijke delen waar laagstam fruitbomen, bessen en klein fruit op staan. Verder zijn er zo’n 55 tuintjes in opgedeeld waar enthousiaste Roeselarenaars met groene vingers hun hart ophalen.
Er is verder een gemeenschappelijke kruidentuin, een bergruimte, twee serres en watervoorziening. Naast heel wat gezond lekkers, zorgt dit prachtige project van samentuinieren ook voor sociale verbinding en kunnen de moestuinierders onderling heel wat kennis uitwisselen.
Wist je dat?
Er op de site een wadi werd aangelegd om overstroming tegen te gaan? De volkstuin ligt immers in een heel drassig gebied.
De bruine kikker hier zijn habitat vindt?
Je er terecht kan voor heel leuke doe-activiteiten zoals het kweken van fruit en leren composteren?
De term ‘wadi’ komt van water afvoer drainage infiltratie? Een wadi is een beplante verlaging met een doorlatende bodem. De ‘kom’ of het bekken kan water zowel vasthouden als laten infiltreren. Door wadi’s met een aangepaste vegetatie te beplanten, kunnen ze ook een grotere rol spelen bij het bevorderen van de biodiversiteit en zijn ze aantrekkelijk voor de omgeving.
Wijk

De Bonte Os Hotel en tower
Horeca

Officiele start - aankomst Roeselare_2026
Van Oostendestraat, 8820 Torhout, België
Naar Koning Albert I-laan 25, 8800 Roeselare, België
Routering Motor - mooiste, Manueel

Roeselare_Ichtegem_Roeselare_GR_4 febr_26
Van Koning Albert I-laan 25, 8800 Roeselare, België
Naar Koning Albert I-laan 25, 8800 Roeselare, België
Routering Motor - mooiste, Manueel

Plaatselijke ronde via Hoogleedsestwg_Roeselare_2026
Van Koning Albert I-laan 25, 8800 Roeselare, België
Naar Koning Albert I-laan 25, 8800 Roeselare, België
Routering Motor - mooiste, Manueel